मुख्य पृष्ठ हटलाइन समाचार शिक्षा / स्वास्थ्य राजनिती खेलकुद समाज अपराध अर्थ / व्यापार अन्तराष्ट्रिय भिडियो लेख तथा रचना

नेकपा (माअाेवादी केन्द्र)


काठमाडौं । नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी केन्द्र) को संगठन विभाग प्रमुखमा जनार्दन शर्मा 'प्रभाकर' र अर्थ तथा केन्द्रीय कार्यालय प्रमुखमा वर्षमान पुन 'अनन्त' ले  निरन्तरता पाएका छन् ।

वरियतामा भने पार्टी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ पछि वरिष्ठ उपाध्यक्ष‍मा नारायणकाजी श्रेष्ठ, उपाध्यक्षहरुमा कृष्णबहादुर महरा, अग्निप्रसाद सापकोटा, पम्फा भुसाल छन् । महासचिव देवप्रसाद गुरुङपछि उपमहासचिव गिरिराजमणि पोखरेल, वर्षमान पुन, हरिबोल गजुरेल, जनार्दन शर्मा, शक्तिबहादुर बस्नेत र मातृका प्रसाद यादव छन् ।

माओवादी केन्द्रले यही माघ १२ गतेदेखि २१ गतेसम्म बसेको स्थायी समितिको बैठकले पुरानै कार्यविभाजन कायम गरेको हो ।

४ कार्तिक २०७८ देखि अर्थ तथा योजना विभाग प्रमुखको जिम्मेवारी वर्षमान पुनले र संगठन विभाग प्रमुखको जिम्मेवा।री जनार्दन शर्माले सम्हाल्दै आएका छन् ।

पुरा हेर्नुहोस्

लुम्बिनी प्रदेश सभा स्वतन्त्र सांसद दीपेन्द्रकुमार पुनमगर माओवादीमा फर्किएका छन् । 

तत्कालीन पाँचदलीय गठबन्धनले टिकट बाँडफाँड गर्दा रोल्पा (२) मा कांग्रेसका अमरसिंह पुनले टिकट पाएपछि दीपेन्द्रकुमार माओवादी छाडेर स्वतन्त्र उम्मेदवार बनेका थिए ।

पार्टी छाड्नुअघि उनी माओवादीमा पोलिटब्युरो सदस्य तथा रोल्पा जिल्ला इन्चार्ज थिए । पार्टीले पटकपटक निर्देशन दिँदा पनि उम्मेदवारी निष्क्रिय नपारेपछि माओवादीले उनलाई पार्टीबाट निष्कासन गरेको थियो ।

पार्टी अध्यक्ष प्रचण्डलाई सम्बोधन गर्दै उनले आत्मालोचना पत्र बुझाएपछि आज प्रधानमन्त्रीनिवास बालुवाटारमा प्रधानमन्त्री तथा माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डले खादा लगाई पार्टीमा स्वागत गरे ।

कारबाही फिर्ता गराई पुनः माओवादीमा फर्काउन माओवादी सचिव वर्षमान पुन अनन्तले विशेष भूमिका खेलेको माओवादी नेताहरूले बताएका छन् । 

उनले पत्रमा लेखेका छन्, ‘पार्टीको पोलिटब्युरो सदस्य र रोल्पा इन्चार्जको जिम्मेवारीबाट राजीनामा दिएर उम्मेदवार बनेकोमा पार्टीले पनि सबै जिम्मेवारीबाट निष्कासन गरेकाले म पुनः पार्टीमा फर्केर पार्टीको जिम्मेवारी पूरा गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्न चाहन्छु ।’

पुरा हेर्नुहोस्

नीलकण्ठ तिवारी

२०७९ मंसिर १६ गते बिहान नेकपा (माओवादी केन्द्र)का अध्यक्ष कामरेड पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’लाई भेटेर २८ बुँदाको सुझावपत्र दिएपछि देश तथा विदेशमा रहनुहुने मित्र तथा कामरेडहरुले त्यसभित्रका अन्तर्वस्तुका बारेमा निकै धेरै जिज्ञासा राख्नुभएको कारण म जस्तो सामान्य कार्यकर्ताले अध्यक्षलाई बुझाएको सो सुझावपत्रलाई आवश्यक सम्पादनसहित मात्र यहाँ उल्लेख गरेको छु ।

मेरो सुझावको पहिलो च्याप्टरमा २०७९ को स्थानीय तथा प्रदेश र संघको निर्वाचनको समिक्षाका बारेमा उल्लेख छ । १८ घण्टासम्मको लोडसेडिङ्ग हटाएको राजधानीलगायत देशका धेरै सडक फराकिलो बनाएको, सरकारी सम्पत्तिको किफायती र सुरक्षामा ध्यान दिएको, सन्तुलित विकासका लागि ध्यान दिएको, गौरवका योजनाहरुको श्रृंखला तयार भएको, सुशासन बहालीलाई प्राथमिकतामा राखेको, दलित, जनजाती, महिला तथा उत्पीडित समुदायका हितमा कानुन बनाएको, समावेशी प्रवाहिकरण गराएको, राजनैतिक स्थिरताका लागि अरुको नेतृत्व सहने संस्कृति देखाएको लगायतका विशेषता र उपलब्धि हुँदा हुँदै पनि सम्पन्न निर्वाचनमा माओवादीलाई मतका हिसाबले पीडा थपिएको छ । राजनीति नै जनताप्रति समर्पित भनिँदा भनिँदै पनि जनताबाट विश्वास जित्न नसकिएको अवस्था देखापरेको, वैचारिक तथा सैद्धान्तिक प्रश्न र राष्ट्रियतासँग जोडिएका माथि उल्लेखित सवालहरुमा भएका कमजोरी पनि यसमा जिम्मेवार छन् । साथै, उम्मेदवार चयनमा पारदर्शी प्रक्रियाको अभाव पनि यस्तो परिणामको कारण रहेको छ । रुकुम, र नवलपरासीलगायतमा पार्टीको आधिकारीक उम्मेदवारका विपक्षमा पार्टीकै जिम्मेवार कमरेडहरु स्वतन्त्र उठेर र जितेका घटनाक्रमले उम्मेदवारी चयनमा भएका जवर्जस्ती केही प्रष्ट देखिएको छ । प्रतिगमनका विरुद्धमा अहिले गठबन्धनको राजनैतिक बाध्यता रहेपनि पहिला एमालेसँगको परिनर्भरता र पछि कांग्रेससँगको सहयात्रालाई वैतरणी तर्ने माध्यम ठानेर आफनो पंक्ति दुरुस्त नपार्नु पनि परिणामको अर्को कारण रहेको, निर्वाचनदेखि निर्वाचनसम्मको चिन्ता लिँदा र गठबन्धन गर्दा पनि चुनावी परिणाम यो हुनु दुःखद् नै भएको बताएको छु । निर्वाचन प्रणाली खर्चिलो हुनु, उम्मेदवार चयनमा समस्या पैदा हुनु, गठबन्धनको भरपर्नु र निर्वाचनमा हुने हरेक दलालीहरुलाई प्रतिरोध गर्न नसक्नु माओवादीका मुख्य समस्या रहेपनि आन्दोलनको बाँकी कामका लागि मतदान गर्ने करिब १२ लाख हाराहारीका मतदाताको भाव समातेर विश्वास प्रकट गर्नेहरुसँग अनुग्रहित हँुदै त्यसका बिचबाट नयाँ उभार सृजना हुनसक्ने अवसरलाई सही सदुपयोग गर्नु बान्छनीय भएको अनुरोध गरेको छु ।

अध्यक्ष कमरेड प्रचण्डलाई दिएको सो सुझावपत्रमा मैले पार्टी र आन्दोलनका सबलताहरु उल्लेख गरेको छु । विशिष्ट राजनैतिक पहिचान बोकेको माओवादी आन्दोलनले नेपाली धर्तीमा मालेमावाद र प्रचण्डपथ (मेरो प्रस्तावमा नेपालपथ)को विचार श्रृंखला विकास गरी यसको रक्षा, प्रयोग र विकासको अभ्यासका क्रममा नेपाली मौलिकताको गाउँबाट शहर घेर्ने दीर्घकालीन जनयुद्धका माध्यमबाट सामान्तवादलाई कमजोर बनाउँदै, अन्तरबिरोधहरुमा निशाना साँध्दै, जनयुद्ध र जनआन्दोलनको कलात्मक समायोजनबाट लोकतान्त्रिक गणतन्त्र स्थापनासम्मको मुख्य योगदान माओवादी आन्दोलनकै रहेको, गणतन्त्र, संघीयता र धर्मनिरपेक्षता तथा राज्यको समावेशी प्रवाहिकरण यसैको योगदान भएको, संविधानमा समाजवाद उन्मुख राज्यप्रणालीको कुरा लेखाएर वैज्ञानिक समाजवादको गन्तव्यतर्फ ढोका खुला गराउने काम पनि यही आन्दोलनले गरेको हो ।

लक्ष्यका लागि लचकताको पराकाष्ठामा बहनसक्ने र देशको राजनीतिलाई अहिलेसम्म आन्दोलनको वरीपरि नै घर्षण गराइरहने खुबि भएको प्रचण्लगायतको नेतृत्वको टिम तथा नेतृत्वको नियतप्रति शंका नगरी सघाईरहने सयौं कार्यकर्ता तथा लाखाैं मतदाता र शुभेच्छुक यो आन्दोलनको ठूलो सम्पत्ति हुन् । वर्ग निष्ठामा प्रतिबद्ध ठूलो संख्याका क्रान्तिकारी कुनै दलभित्र अझै छन् भने अहिलेसम्म पनि माओवादी केन्द्रमै बढी भएको अर्थात् छोटो भाषामा भन्दा माओवादी आन्दोलन नै अझैपनि पनि आन्दोलन र परिवर्तनको मुख्य ब्राण्ड रहेको कुरा पनि उल्लेख गरेको छु ।

माओवादी आन्दोलनका यी सबलतासँगसँगै हुर्किइसकेका दुर्बलताहरु पनि मैले समावेश गरेको छु । आन्दोलनभित्र बढेका विकृति, त्यसबाट नेताहरु बिचमा बढेका शंका र अविश्वास तथा फुट र विभाजनबाट क्रान्तिकारी जनसमुदायमा परेको ठूलो निराशा नै मुख्यरूपमा हाम्रो अहिलेको दुर्वलता रहेको, विभाजनको मनोविज्ञानसँगै स्वभाविकरूपले बढेको प्रतिक्रियावादीहरुको सल्लाहलाई सरकार निर्माणको अंकगणीतसँग मात्रै जोडिएको, लचकताका नाउँमा सैद्धान्तिक अडान छाड्दै गएका दृश्य सम्प्रेषण भएको छ ।

विचारको रक्षा, प्रयोग र विकासको विषय प्राथमिकतामा नपरेको, वर्गपक्षधरता प्रष्टयाउन नसकिएको, कुर्सीका लागि जतिबेला पनि र जोसँग पनि निर्वस्त्र भएजस्तो र लम्पसार परेजस्तो देखिएपछि जनताको कुरीकुरी बढ्दै गएको, सरकारको समिकरणका नाममा राष्ट्रियता, जनतन्त्र र जनजिवीकाका अहम् प्रश्नमा ध्यान नदिएको, एमसीसी, एसपीपी र नागरीकता बिधेयकमा सही अडान कायम नभएको र अन्तर्य सम्प्रेषण गर्न नसकिएको, देश र जनताको हितभन्दा नेताहरु आफ्नो परिवार र गुटको कल्याणमा लागेको भन्ने जनअनुभुति व्यवहारमा खण्डित गर्न नसकिएको, पार्टीभित्र रचनात्मक र मित्रवत आलोचनामा पनि शत्रुवत व्यवहार बढाइने गरेको पनि समस्या छन् ।

माओवादी आन्दोलन गर्न सक्षम देखिएपनि नेतृत्व परिवर्तन व्यवस्थापनमा कौशलता विकास नभएको देखिएको छ । पार्टी गठन र पुनर्गठन गर्न सकेपनि सुदृढ र एकताबद्ध पार्टी टिकाउन नसकेको तितो यथार्थ हामीसँग छ ।

नेताहरु नीजि स्वार्थमा केन्द्रीत भएर आफू र आफ्नालाई पद, प्रतिष्ठा र सुबिधा थोपर्दा मूल्य, मान्यता र सभ्यताको घीनलाग्दो उल्लंघन भएको, स्वयम् र आलोचनात्मक चेतबाट विपरितको एकत्वलाई स्वीकार नगरिएको पाइन्छ ।

वर्षौंसम्म पनि गुटगत धङ्धङी तोड्न नसकिएको, चाकडी, चाप्लुसी र भद्धा कर्मचारीतन्त्रीय संस्कार जब्बर पारिएको, आफूसँग विद्रोह गर्ने सयाैँलाई पनि अवसरवादी भनेर घचेट्ने, पेल्ने, ठेल्ने गरिएको तर, प्रतिक्रियावादी समूहबाट एकजना पसेर लम्पसार गर्नासाथ अस्वभाविक दज्र्यानी दिने गरिएकोे, आधारभूत वर्गको सेवा गर्छु भनेर प्रतिबद्धता जनाउने तर, शहरमा बसेर दलाल पुँजीवादी रवैया बढाउने काम भएको मात्र नभै त्यसैको पक्षपोषण गरिएको, निश्चित नेताहरु धनी बन्दै गएको तर, हजाराैँ कार्यकर्ता तथा शहिद, बेपत्ता परिवार, घाइते योद्धा र लाखौं जनताको बेहाल बढ्दै गएको, आफ्ना स्वार्थको प्याकेजलाई राजनैतिक यात्राको दस्तावेजीकरणको प्रयास हुँदै आएको, व्यवहारबाटै जनतालाई निराशामा धकेलीएको, पार्टीभित्र कोही कामै नपाई तड्पिनुपर्ने स्थिती रहेको तर, कसैलाई भ्याइ नभ्याइ बनाइएको, एउटै वंश, एउटै परिवार र एउटै व्यक्ति हालीमुहाली हुने पुरानो सामन्ती प्रवृतिलाई भत्काउन नखोजीएको, नेतृत्व सधैँ विचार र सिद्धान्तभन्दा माथि बस्न रूची गरेको तथा आफ्नो पंक्तिलाई भेडाहरुको बथान बनाउने प्रयासलगायतका नीति विपरितका परिदृश्यहरु अहिलेपनि आन्दोलनको दुर्बलताका कारण भएको कुरा मैले उल्लेख गरेको छु ।

यी र यस्ता दुर्बलताका बाबजुद पनि नेकपा (माओवादी केन्द)का सम्भावना निकै रहेको मैले उल्लेख गरेको छु ।

आफ्नो मिशन र लक्ष्यका लागि हँदै लचक हुनसक्ने र देशको राजनीतिलाई आफ्नो वरीपरि नै घुमाइरहनसक्ने अध्यक्ष कमरेड प्रचण्डलगायतको नेतृत्वको टिम देशको नेतृत्व लिन अहिलेपनि तयार रहेको स्थिति हुनु, त्यस्तैगरी लक्ष्य प्राप्तिका लागि नेतृत्वलाई अविच्छिन्न सघाइरहने हजारौं कार्यकर्ताको फर्मेशन माओवादीमै हुनु, वर्ग निष्ठामा प्रतिबद्ध ठूलो संख्याका क्रान्तिकारी अहिलेसम्म पनि माओवादी केन्द्रमै बढी भएका कारण माओवादी आन्दोलन अझैपनि आन्दोलन र परिवर्तनको मुख्य ब्राण्डका रूपबाट टसमस हुन नपर्नुजस्ता तथ्यले पनि नेकपा (माओवादी केन्द्र)अझै सम्भावना बोकेको र थप परिवर्तनको मुख्य राजनीतिक शक्ति बन्ने आधारहरु देखिएको कुरा राखेको छु ।

प्राप्त उपलब्धिको रक्षा गर्दै संविधानमा उल्लेख भएको समाजवाद निर्माणको आधार बनाउने वैधानिक बाटो यसैको नेतृत्वमा कोरिएको, कयाैं माओवादी नेता र कार्यकर्तामा विकृति र असहज दृश्य हुँदाहुँदै पनि परिवर्तनको मसिहाका रूपमा अहिलेसम्म पनि माओवादी नै स्थापित रहेको, भोलीको वैज्ञानिक समाजवादतर्फको यात्रामा प्रतिबद्ध पंक्ति पनि माओवादीभित्रै बढी रहेको कुरा पनि त्यसमा परेका छन ।

राष्ट्रियता, जनतन्त्र र जनजीवीकाका सवालमा अडीग रहने तथा देश, जनता र माटोलाई माया गर्ने सबैभन्दा ठुलो संगठित शक्ति त्यहिंभित्र रहेको, नेपालको समृद्धिको सपना साकार पार्न सक्ने विशिष्ट राजनैतिक पहिचान बोकेको यो शक्तिप्रति लाखाैं जनताको भरोसा अझै रहेको तथा यो तागतलाई ठिक ढंगले परिचालीत गर्नसके माओवादी आन्दोलन मात्र बौरिने छैन, देशले अवस्था परिवर्तनको बाँकी कार्यभारमा सकारात्मक फड्को मार्नेछ भन्ने कुरामा मैले धारणा राखेको छु । माटो र हावापानीको व्यवसायीक प्रयोगमार्फत उत्पादन, आत्मनिर्भरता, स्वाधिनता र समृद्धिको जग बसाल्ने अठोट भएका कार्यकर्ता कतै छन् भने अहिलेपनि माओवादीभित्र नै बढीको संख्यामा रहेकाले यो शक्तिको अधिक सम्भावना रहेको कुरा मैले उल्लेख गरेको छु ।

देशलाई वैज्ञानिक समाजवादको मार्गमा लैजाने र समृद्धिको जग खन्ने सबैभन्दा ठूलो फौज भएको नेकपा (माओवादी केन्द्र) का व्यापक सम्भावना हुँदाहुँदै पनि यसका सामुन्ने चुनौतीका चाङहरु भएका कुरा मैले सुझावपत्रमा राखेको छु । माओवादी आन्दोलनभित्र हुर्केका र बढेका विकृतिको नियन्त्रण, नेताहरु बिचमा बढेका दम्भ, अहंकार र स्वार्थ तथा त्यसबाट उत्पन्न शंका, अविश्वास तथा फुट र विभाजनबाट क्रान्तिकारी जनसमुदायमा बढेको डरलाग्दो निराशा अहिलेको मुख्य चुनौती एकातिर छ भने अर्कातिर संविधान र निर्वाचनको वैधानिक बाटोमा प्राप्त पछिल्ला हैसियत र विभाजनको मनोविज्ञानसँगै स्वभाविकरूपले बढेको प्रतिक्रियावादीहरुको सल्वलाहट पनि अहिले चुनौती नै बनेर ठडिएको छ ।

चुनावदेखि चुनावसम्ममात्रको व्यस्तता, सरकार निर्माणको अंकगणीतसँग मात्रै जोडिएको राजनैतिक कार्यक्रम र लचकताका नाऊँमा सैद्धान्तिक अडान समेत हराएजस्तो देखिने घटनाक्रमले पनि राजनैतिक रूपान्तरणका लागि चुनौती थपेको, सिद्धान्तप्रतिका निष्ठामा आएको ह्रास, विचारको रक्षा, प्रयोग र विकासको विषय तपसिलमा पारिएको यथार्थता र वर्गपक्षधरता प्रष्ट्याउन नसकिएको अवस्था र जटिलता पनि अबको यात्रामा चुनौती नै बनेर उभिएको, राष्ट्रियता, जनतन्त्र र जनजीवीकाका अहम् प्रश्नमा ध्यान नदिने संस्कृतिमा बढोत्तरीसँगै मनशाय सम्प्रेषण गर्न नसकिएको वर्तमान अवस्था र अन्यौलता पनि अग्रगमनको थप यात्रामा चुनौती नै बनेको, नीजि स्वार्थमा केन्द्रीत भएर आफू र आफ्नालाई पद, प्रतिष्ठा र सुबिधा थोपर्दा मूल्य, मान्यता र सभ्यताको खिल्लीले हद पार गरेपछि चुनावी प्रतिक्रियाका रूपमा मिसिन पुगेको जनमत पनि अर्को चुनौती बनेको, वर्षौंदेखि चल्दै आएको गुटगत अराजकताको नकरात्मक प्रभावसँगै चाकडी, चाप्लुसीमा आधारित लम्पसारतन्त्रको घेराबन्दी पनि अबको यात्रामा चुनौती बनेको, अरुको सहयोगमा अस्तित्व धानेर जीवीकोपार्जन गर्न चाहाने परजीवी चिन्तनको रूपान्तरणका लागि वर्ग निष्ठामा आधारित योजना र कार्यक्रमको तय गर्नु पनि अहिलेको चुनौती भनेर किटान गरेको छु ।

पार्टी, मोर्चा र जनसंगठनहरुलाई विधि, नीति र पद्धतीमा चलाउनुपर्ने, आफ्नै धरातलमा खुटटा टेकेर अघि बढनुपर्ने, भूँइमानिसका प्रतिको उत्तरदायित्वलाई प्राथमिकतामा राख्नुपर्ने, परिवार र सम्पतिप्रतिको सही बुझाई र आचारसंहिताको पालना हुनुपर्ने तथा जीवनको पारदर्शिता र सरलता सम्प्रेषण हुनुपर्ने तथा जनजीवनको सहजीकरणका लागि जनतामा सेवा सुविधा पुर्याउन दत्तचित्त हुनुपर्ने जस्ता अहिलेका आवश्यकता पुरा गर्न पनि नेतृत्वदेखि सबै सदस्यसम्मको रूपान्तरण हुन जरुरी रहेको भन्दै बिग्रीइसकेको आनीबानी रूपान्तरण अहिलेको जल्दोबल्दो चुनौती बनेको उल्लेख गरेको छु ।

रूपान्तरणको यो अनिवार्य कोर्षबाट बहाना बनाएर नभाग्ने हो भने चुनौतीहरु अवसरमा बदल्न सहजै सकिन्छ भन्ने कुरामा मेरो जोड रहेको छ ।

योसँगै मैले पार्टी सशक्तिकरणका लागि दस्तावेजमै प्रष्ट पार्नुपर्ने केही कुराहरु अन्तर्गत परिवर्तन व्यवस्थापनको विषयमा समाजशास्त्री, मानवशास्त्री र विषयगत विज्ञसमेतको कार्यशालाबाट यसलाई मुर्त पार्दै अहिलेसम्म भएका कमजोरी र अब गनुपर्ने योजना प्रष्ट हुनुपर्ने, आफैलाई बदल्ने र दुनियाँलाई बदल्ने विषय धेरै पटक भनिदै आएकोले अब व्यवहारमै लैजाने ठोस र विश्वसनीय आधार अध्यक्षसहित नेतृत्वबाट मूर्तरूपमै सार्वजनिक हुनुपर्ने, ‘समाजवाद उन्मुख संक्रमणकालीन कार्यनीति’को अवधारणालाई संक्रमणकालको वर्तमान परिभाषासहित समाजवादउन्मूख पदावलीको थप व्याख्या गर्नुपर्ने, दस्तावेजमा उल्लेखित ‘आन्दोलनमा सहयात्री बनाइएको पुँजीपतिवर्गको एक तप्का उपलब्धि नष्ट गर्ने बाटोमा’ भन्ने कुरामा राप्रपा, कांग्रेस र एमालेको भूमिका प्रष्ट उल्लेख गर्नैपर्ने खाँचो छ ।

सबै समूहभित्रका देशभक्त, इमानदार तथा समाजवादी र प्रगतिशिल सोचका नेता कार्यकर्तासँग मोर्चा नजिक पार्दै विभिन्न क्रान्तिकारी समूहसँग एकताको वातावरण बनाउने कुरामा जोड दिइनुपर्ने, सामान्य सुधारका कामसमेत गर्न नदिएको वर्तमान परिप्रेक्षमा ‘शान्तिपूर्ण प्रतिस्पर्धा र वैधानिक बाटोबाट समाजवादको आधार निर्माण गर्न सकिने परिस्थिती छ’ भन्ने दस्तावेजमा लेखिएको कुरा सैद्धान्तिक हिसाबले नै गलत रहेकोले ‘शान्तिपुर्ण प्रतिस्पर्धा र वैधानिक बाटोबाट मात्र समाजवादको आधार निर्माण गर्न सकिने परिस्थिती नरहेकोले वर्ग संघर्षका विभिन्न तरिकामा ध्यान दिइरहनु उत्तिकै जरुरी छ’ उल्लेख गरिनु आवश्यक छ ।

अध्यक्ष कामरेड प्रचण्डले चुनावको मुखमै आएर ‘चुनाव पछि सडक संघर्ष चर्काइने’ भनेको मर्म योजनामा देखिनुपर्ने, हामीले जोड दिन खोजेको ‘समाजवादउन्मूख समृद्धि’ भन्नाले स्वतन्त्र राष्ट्रिय अर्थतन्त्रको नीति र सामाजिक न्यायसहित राष्ट्रिय पुँजीकाे विकास प्रक्रियालाई दस्तावेजमा जोडिए पनि सामाजिक न्यायसहित राष्ट्रिय पुँजीको विकास हुनका लागि दलाल पुँजीको नियन्त्रणका विषयमा प्रष्ट गराउनुपर्ने, विज्ञान तथा सुचना प्रबिधिको चमत्कार, रोबोटीय युगको हुंकार र वित्तिय पुँजीको चक्रलाई राष्ट्रिय पुँजीनिर्माणमा उपयोग गर्ने अवसरलाई उत्तिकै ध्यान दिइनुपर्ने बाहेक खेतका गरा, बारीका पाटा, कान्ला र भीर (भीरमा समेत मौरी पाल्न सकिने) गरी सस्तो दाममा बाहिरिएका बलिया पाखुराको उपयोगमा पनि हाम्रो ध्यान जान जरुरी छ भन्ने भावमा विशेष व्याख्या हुनुपर्ने कुरा सुझावमा समेटेको छु ।

‘पुँजीको न्यायिक वितरणबिना समाजवादको कल्पना गर्न सकिँदैन, स्वाधिन पुँजीबिना न्यायीक वितरण सम्भव नै छैन, आत्मनिर्भरता बिना स्वाधिन पुँजी बन्नै सक्दैन, उत्पादन बिनाको आत्मनिर्भरता सोेंच्न पनि सकिँदैन, उत्पादनमैत्री वातावरण बिना उत्पादन हुनै सक्दैन, नीतिनिर्माण तहमा रहनेहरुले यसको श्रृंखला नबुझेसम्म उत्पादनमैत्री वातावरण नै बन्दैन’ भन्ने कुरा पार्टीको पंक्तिमा मनन् गराउनु पर्ने, अवस्था सुहाउँदो सांस्कृतिक क्रान्तिको प्रक्रिया’ लाई संक्षिप्तरूपमा उल्लेख गरिनुपर्ने, धर्म, संस्कार, संस्कृति र सामाजिक चेतना सम्प्रेषणमा समाजवादी मान्यता ख्याल गरिनुपर्ने र जनतासँग नजुधीकन सम्मानका साथ व्यवहारबाट रूपान्तरण गर्ने माओवादी सभ्यता व्यवहारबाटै देखाउने कुरो प्रष्ट हुनुपर्ने कुरा पनि बुँदामा समेटेको छु ।

यसैगरी, वर्तमान कठिन परिस्थितिका बावजुद पनि अन्तर्राष्ट्रिय अभियान अघि बढाउन हाम्रो पहल र प्रक्रिया जारी रहने तथा त्यस प्रकारको सम्भावनाका लागि सबै भाइचाराहरुसँग सम्पर्क चुस्त पार्ने कुरामा प्रतिबद्ध हुनै पर्ने, साम्राज्यवादको दोहोरो चरित्रको भण्डाफोर गर्ने कुरा सही भएपनि साम्राज्यवाद विरोधी लडाईंका लागि विभिन्न प्रकारका मोर्चा बनाउने कुरा उल्लेख गरिनु पर्ने, राष्ट्र संघ तथा सोअन्तर्गतका विभिन्न निकायबाटै गरिब देश र उत्पीडीत समुदायका पक्षमा आवाज बुलन्द पार्ने प्रयास गरिरहनुपर्ने, अन्य क्षेत्रीय र मौलिक संगठनहरुका बिचमा आवाज उठाउन नछाड्ने, प्रगतिशिल शक्ति र उत्पीडित समुदायका बिचका विभिन्न मोर्चाहरुमा प्रवेश गरेर साम्राज्यवादको भण्डाफोर गर्ने, विचार मिल्ने कम्युनिष्ट शक्तिहरुसँग थप सहकार्य गर्दै सबल कम्युनिष्ट अन्तराष्ट्रिय निर्माणको प्रयास गर्दै साम्राज्यवाद विरुद्ध रणनीति बनाउनमा ध्यान दिनुपर्ने कुरा पनि सुझावमा उल्लेख गरेको छु ।

उत्पादन र विकास निर्माणका कामबारे गत महाधिवेशनमा ल्याइएका आठ योजना र कार्यक्रमलाई कार्यान्वयनको तहमा लैजान ठोस र मुर्त खाका जरुरी भएकोले जल, जमिन, जंगल जडिबुटी, जलवायु जनावर, जनशक्ति र जराजुरी अर्थात ‘अष्ट ज’ को पहिचान र समन्वयमा ध्यानदिँदै माटो र हावापानीको व्यवसायीक प्रयोगमार्फत रोजगारी, उत्पादन र आत्मनिर्भरता बढाउने सोचको कार्यान्वयनमा जानुपर्ने खाँचो छ ।

हाम्रो नेतृत्वमा रहेका पालिका सरकारमार्फतको सहकारी, त्यो नसके सर्वपक्षीय सहमतिको सहकारी तथा त्यो पनि नभए हाम्रै पार्टी सदस्य र समर्थकको सहकारी निर्माणलाई क्रमशः प्राथमिकतामा राखेर प्रयास र अभ्यास अघि बढाउनुपर्ने आवश्यकता छ । सहकारीमार्फत पालिकाका वार्ड र टोलहरुमा उत्पादन सम्भावना (माटो जाँच र भौगोलिकता) अध्ययन गराउने, प्रत्येक घर धुरीमा पुगेर ‘मेरो घरबारी, आफ्नै सहकारी’बारे जनतालाई सुसुचित पार्ने, बाँझो राखेर खेर गएको जग्गा वा उत्पादन लागत पनि नदिएको अवस्थामा छलफल चलाउँदै सहकारीले जग्गा लीजमा लिने कार्यक्रम अघि बढाउने, पालिकाको प्रत्येक वडामा शुरुमा कम्तिमा पाँच जना (विदेशबाट सीप र ज्ञान सिकेर फर्केका तथा गाउँमै केही गरौं र गर्नुपर्छ भन्ने ध्येय राखेकालाई प्राथमिकता दिने) कार्य आवश्यक छ ।

त्यस्तै, युवा जनशक्ति खोजेर गाउँको सम्भावनाका बारेमा ओरियन्टेशन दिने, सर्वेको प्रश्नाबली तयार गरी छानिएकालाई केही दिन सर्वेको काममा लगाउने, जग्गा भाडाको कार्यविधि, रोजगारीको कार्यविधि, यान्त्रिकीकरण, उत्पादन, प्रशोधन, भण्डारण र बजारीकरणसम्मको व्यवस्थापन तयारी गर्ने, यो अभियानलाई मूर्त बनाउन र एकरूपता दिन तत्कालै एउटा केन्द्रीय कार्यशालाको आयोजना गर्नेलगायतका सुझाव दिएको छु ।

यसैगरी पार्टी र जनसम्बन्धबारेको सुझाबमा पार्टीको आफ्नै आधिकारिक वेबसाइट सञ्चालन गर्ने तथा अन्य सामाजिक सञ्जालहरु निर्माण गरी राख्न मिल्ने कुरा तत्कालै अपडेट गर्ने, अध्यक्ष प्रचण्डसँगको भेटघाटमा गुनासो आउन नदिन सचिवालय सञ्चालन कार्यबिधि बनाउने, अन्य नेताहरुको सचिवालय पनि चुस्त बनाउने, सचिवालय संचालनको दक्षता भएका जनशक्ति निर्माण गर्ने, भेटघाटसम्बन्धि आचार संहिता बनाउने, सचिवालयबाट गर्न सकिने कामहरु सम्पादन गरिदिने र भेटघाटको समय कम पार्न प्रयास गर्ने, वेबसाईट, संजाल, इमेल, फोन र एसएमएसमार्फत भेटघाटको अनुरोध गर्न मिल्ने बनाउने र सम्बन्धितलाई खबरको व्यवस्था गर्ने, सबै तहका समितिहरुले जनसरोकारका विषयसहित वर्षको दुई पटक ‘जनतासँग पार्टी’ वा अरु कुनै नाउँमा कार्यक्रम आयोजना गर्नुपर्ने, पार्टीका तर्फबाट निर्वाचित जनप्रतिनिधिको जनसेवी कौशलताका आधारमा जनताले मूल्यांकन गर्ने भएकाले सबै तहको राजकीय जिम्मेवारीमा रहेका जनप्रतिनिधि तथा अन्य जिम्मेवार कमरेडहरुलाई संहितामा सघाउन तथा मर्यादा बढाउनका लागि सहयोग पुर्याउन पार्टीका तर्फबाट सबै तहमा संयन्त्र बनाउन जरुरी भएको कुरा उल्लेख गरेको छु ।

यसैगरी, पार्टी संरचनाबारेको सुझावमा पार्टी संरचनाको सबै तहमा ७५ प्रतिशत निर्वाचित हुने तथा मापदण्ड, विधि र प्रक्रियाका आधारमा २५ प्रतिशत मनोनीत गराइनु पर्ने, बढीमा ९९ जनाको केन्द्रीय सदस्य, बढीमा ९९ जनाको केन्द्रीय सल्लाहकार तथा बढीमा ९९ जनाको वैकल्पिक केन्द्रीय सदस्य बनाइ त्यसको एक तिहाईमा आधारित अन्य आन्तरिक संरचनाहरु बनाउनु पर्ने हुन्छ । प्रदेशहरुमा पनि बढीमा ९९ जनाको प्रदेश समिति बनाई चुस्त पारिनु पर्ने, जबस मोर्चाका पदाधिकारी तथा समितिहरुको पार्टी हैसियत (मानार्थ) तोक्ने तथा पार्टीका सम्मेलन र महाधिवेशनमा सम्बन्धित संगठनको प्रभाव हेरेर कम्तिमा ५ देखि बढीमा १० जना प्रतिनिधि सहभागी गराएर अपनत्व दिईनुपर्ने सुझाव पनि राखेको छु ।

यसैगरी जिम्मेवारी बारे भन्ने उपशीर्षकअन्तर्गत पार्टी र जबस मोर्चामा समेत कडाइका साथ एक व्यक्ति एक कार्यकारी जिम्मेवारी लागु हुनै पर्ने, एउटा पद वा जिम्मेवारीको बढीमा दुई कार्यकाल तोकिनुपर्ने, नाता, गुट वा चाकडीका आधारमा एउटै व्यक्तिलाई धेरै जिम्मेवारी दिँदा सही कार्यसम्पादन र परिणाम नआएको दृश्टान्त छर्लङ्ग भएकाले कसैलाई केही न केही, कसैलाई भ्याई नभ्याई अवस्था रहन नदिने, कसैले महत्वपुर्ण राजकीय जिम्मेवारी पनि पाउने र पार्टीको विशिष्ट जिम्मेवारी पनि उसैलाई हुने अवस्थाको अन्त्य गरी जिम्मेवारी विभाजनमा सन्तुलन नीति अख्तियार गर्नुपर्ने सुझाब दिएको छु । महत्वपुर्ण कार्यकारी जिम्मेवारी लिएका जनप्रतिनिधिहरुको पार्टी जिम्मेवारी मानार्थ बनाउदै अरुलाई पार्टी जिम्मेवारीको अनुभूत गराउनु पर्ने, पार्टीभित्रको जिम्मेवारी र राजकीय कामको अवसरमा न्याय वहाली गर्न सफ्टवेयर प्रणाली लागु गरिनुपर्दछ । पार्टीको जिम्मेवारी तथा अन्य राजकीय जिम्मेवारी दिँदा दोहोर्याइ, तेहर्याई पनि दिने, पूर्वप्रशासक खोज्ने, चाकडी र दलाली गराउने परिपाटी तथा ‘प्रयोग गर्ने र भाग्ने’ बिगतकोे निर्मम समिक्षा गरी पार्टी भित्र न्याय बहाली हुने स्थितीका लागि सम्बन्धित समितिको सिफारिसलाई मान्यता दिइने कुरा प्रष्ट बोलिनुपर्छ ।

आठाैँ महाधिवेशनका बेलाको ८ लाख हाराहारीको पार्टी सदस्यको नविकरण र चुस्त अपडेट गर्दै पार्टी, मोर्चा र जवसहरुबाट देशैभर १ लाख संगठकको सूची तयार गरी कार्यक्षेत्रमा जाने योजना बनाउनु पर्ने, नेता, कार्यकर्ता र संगठकहरुलाई निश्चित अवधिको श्रम अभियानमा जोड्दै सो सम्बन्धि जनसेवाको प्रतिवेदन कम्तिमा वर्षको एक पटक सम्बन्धित समितिहरुमा अभिलेख हुनुपर्ने, पार्टीले जनतासँगको गठबन्धनलाई सुदृढ पार्ने कार्यक्रम तय गर्नुपर्ने, हरेक तहबाट शिक्षा, स्वास्थ, बीमा, उपचार, सुरक्षालगायतका मानवीय सेवाहरु, बाटो, खानेपानी, ढल, बिजुली, सिंचाईलगायतका भौतिक विकास, माटो जाँचदेखि बीउ, मल, सिँचाई, प्रकोप रक्षा, उत्पादन, प्रशोधन, भण्डारण र बजारसम्मका उत्पादन श्रृंखलाभित्रका समस्या हल गर्ने प्रयास गर्नुपर्ने, पार्टीका तर्फबाट जनप्रतिनिधि, विज्ञ र कर्मचारीतन्त्रको सहयोग लिई जनगुनासा हल गर्दै जनतासँगको गठबन्धन सुदृढ गराउन कार्यविधि बनाउनुपर्ने लगायतका विषयलाई २८ बुँदे सुझावका रूपमा अध्यक्षलाई बुझाएको छु । यी बुँदा बुझाउँदा अध्यक्षबाट आएको सकरात्मक प्रतिक्रियाप्रति धन्यवाद दिँदै पार्टी निर्णयबाटै व्यवहारिक कार्यान्वयनको अपेक्षा गरेको छु ।

(नेकपा (माओवादी केन्द्र) निकट बुद्धिजीवी संगठनका केन्द्रीय सह–संयोजक तिवारीले ‘जनतासँग गठबन्धन’ शीर्षकमा पार्टी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डलाई बुझाएको सुझाब प्रतिवेदनकाे सम्पादित अंश।)

पुरा हेर्नुहोस्

पोलिटब्यूरो, स्थायी समिति टुंग्गियो, पदाधिकारी भोलि टुंग्याइने

काठमाडौं । नेकपा (माओवादी केन्द्र) ले पार्टी स्थायी समिति टुंग्गो लगाएको छ । बुधबार बसेको स्थायी समिति बैठकले पार्टीको पोलिटब्यूरो, स्थायी समिति टुंग्गो लगाएको एक नेताले जानकारी दिए ।

स्थायी समितिमा माओवादीले समावेशी चरित्रको बनाएको छ । पहिले नै स्थायी समितिमा रहेका बाहेक नै थप ११ जना महिलालाई माओवादीले स्थायी समितिमा ल्याएको छ ।

मुश्लिम, दलितबाट पनि प्रतिनिधित्व गराउने गरी समावेशी चरित्रको स्थायी समिति बनाइएको माओवादीका एक नेताले जानकारी दिए ।

युवा सन्देशलाई प्राप्त जानकारी अनुसार यी नेताहरु स्थायी समितिमा परेका छन् –

१. पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड
२.नारायणकाजी श्रेष्ठ
३. कृष्णवहादुर महरा
४. देव गुरुङ
५. बर्षमान पुन
६. जनार्दन शर्मा
७.पम्फा भुसाल
८. गणेश शाह
९.गिरिराजमणि पोखरेल
१०.हरिबोल गजुरेल
११. शक्ति बस्नेत
१२. चक्रपाणि खनाल
१३.देवेन्द्र पौडेल
१४. मात्रिका यादव
१५. लिलामणि पोखरेल
१६.हितमान शाक्य
१७.हितराज पाण्डे
१८.राम कार्की
१९.कालीवहादुर मल्ल
२०.खगराज भटट
२१.जयपुरी घर्ती
२२.ओनसरी घर्ती
२३.शसि श्रेष्ठ
२४.पूर्णकुमारी सुवेदी
२५.अन्जना विसंखे
२६.यशोदा सुवेदी गुरुङ
२७.अमृता थापा
२८.कमला रोक्का
२९.रेखा शर्मा
३०.उर्मिला अर्याल
३१.श्रीराम ढकाल
३२.हकिकुल्ला खाँ
३३.महेश्वर गहतराज

प्राप्त भएको नाम मात्र समाबेश गरिएको छ । केही नाम अझै प्राप्त नभएकोले उल्लेख गरिएको छैन ।

पुरा हेर्नुहोस्

मधेस प्रदेश । अखिल (क्रान्तिकारी) मधेश प्रदेशले आज सर्लाहीको हरिवनमा बृहत भेला कार्यक्रम सम्पन्न गरेको छ । अखिल क्रान्तिकारीको केन्द्रीय संयोजक पवन कार्कीको प्रमुख आतिथ्यता तथा प्रदेश संयोजक शिवराज धमलाको अध्यक्षतामा नेपाल कमयुनिष्ट पार्टी माओवादी केन्द्रको पूर्व केन्द्रीय सदस्य तथा जनसांस्कृतिक मञ्च मधेश प्रदेशका अध्यक्ष भक्ति रिजालकाे विशेष उपस्थितिमा उक्त भेला सम्पन्न भएकाे थियाे ।

अखिल (क्रान्तिकारी) का केन्द्रीय संयोजक तथा भेलाका प्रमुख अतिथि पबन कार्कीले यस बृहत भेलाले संगठनको आधिकारिक्ता को बिषयमा कर्याकर्ताहरुले नै प्रष्ट परिसकेको छ । जुन कमिटी विद्यार्थी सगं जोडिएको छ त्यही नै आधिकारिक हुने बताए । बिद्यार्थी संगठन भनेको बिद्यार्थीको हकहितको निम्ति काम गर्ने संस्था हो नकि कसैको भजन मंडली गर्ने हो संयाेजक कार्कीले बताए ।

यस मधेश प्रदेशको बृहत भेला कार्यक्रम, अखिल (क्रान्तिकारी) को संगठन सुध्रिदिकरण अभियान अन्तर्गत सञ्चालन भएको हो । भने मधेश प्रदेशको सबै जिल्लाहरूको भेला हुने, हरेक पालिका र इकाईहरुमा वास्तविक विद्यार्थी अखिल (क्रान्तिकारी) अभियान चलाएर संगठन सुदृढीकरण गर्दै संगठन निर्माण कार्यलाई तीब्रता दिइनेछ प्रवक्ता यादवले जानकारी दिए ।

उक्त कार्यक्रममा अखिल (क्रान्तिकारी)का कार्यलय  बिभाग  प्रमुख प्रभास सुवेदी, विभागिय प्रुखहरु बालकुमार केसी, दिनेश यादव, राजेश पटेल, चेत प्रसाद बोलाखे, जुबैर आलम, संजिव फ्युयाल, रबिन बस्नेत, विशेष प्रदेश संयोजक संजिव कार्की, विभागिय सचिव विवेक मैनाली, एहशान अन्सारी लगाएतका केन्द्रीय नेताहरुको उपस्थिति रहेकाे थियाे ।

पुरा हेर्नुहोस्

काठमाडौं । पाेष्ट बहादुर स्मृति प्रतिस्ठान काे साताै वार्षिक साधारणसभा  पार्टी केन्द्रीय कार्यालयमा सम्पन्न भएकाे छ । समितिका अध्यक्ष हितराज पाण्डेकाे अध्यक्षतामा र पुर्व प्रधानमन्त्री तथा नेकपा माओवादी केन्द्रको अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डको प्रमुख आतिथ्यतामा सम्पन्न भएकाे हाे ।

साताै साधारण सभाले वर्षमान पुनलाई अध्यक्षमा सर्वसम्मत चयन गर्दै नयाँ  नाैँ सदस्यीय कार्यसमिति चयन गरेकाे छ ।
अध्यक्ष : वर्षमान पुन ( अनन्त )
उपाध्यक्ष : श्रीकृष्ण अधिकारी 
महासचिव : निर्मल आचार्य
काेषाध्यक्ष : रुद्रप्रसाद ढुंगेल 
सदस्य राममाया बाेगटि सहित ९ जनाकाे कार्य समिति बनाउदै साधारण सभा सम्पन्न भएकाे छ । 

पुरा हेर्नुहोस्

काठमाडौं । नेपाल कम्युनिस्ट पार्टि (माओबादि केन्द्र) सम्पर्क  समन्वय समितिकाे बैठकले युवा नेता जनक बर्ताैलालाई महत्त्वपूर्ण जिम्मेवारी दिएकाे छ । आईतवार बसेकाे सम्पर्क समन्वय समितिकाे बैठकले नेता वर्ताैलालाई खेलकुद विभाग प्रमुख र युवा परिचालन विभाग उप- प्रमुखकाे जिम्मेवारी दिएकाे छ ।

 एकैचोटि दुई ठुुला जिम्मेवारी पाएका नेता बर्ताैला  माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष  प्रचण्ड निकट युवा नेताकाे रुपमा परिचित छन् । उनी माओवादी केन्द्र निकट खेलकुद संगठन अखिल नेपाल खेलकुद महासंघका सह-अध्यक्ष समेत हुन । 

नेता बर्ताैला थाहा आन्दाेलनका नेतृत्व रुपचन्द्र विष्टबाट प्रभावित भै  वि.स. २०३८ सालमा माननीय रामनारायण विडारीबाट कम्युनिष्ट पार्टीकाे सदस्यता लिएका नेता बर्ताैला निरन्तर पञ्चाय विरुद्धकाे आन्दोलन, २०४६ सालकाे जन आन्दोलन हुँदै वि.स. २०५२ सालमा माओवादी पार्टीले सुरु गरेकाे महान जनयुद्धकाे सुरुवाती चरण देखी नै माओवादी पार्टीमा सकृय भएका पुरान निडर, सहासी र खेलकुदप्रमी युवा नेता हुन ।

 

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । अभिनेता राज घिमिरे गोदावरी नगरपालिका वडा नं ३ को अध्यक्षमा विजयी भएका छन् । नेकपा (माओवादी केन्द्र) बाट अध्यक्ष उम्मेदवार बनेका उनी १ हजार ५९ मत सहित विजयी भएका हुन् । उनका निकटतम प्रतिस्पर्धी नेकपा (एमाले) का श्रीराम आचार्यले १ हजार ४९ मत प्राप्त गरेका छन् । उक्त वडा नेकपा एमालेको तर्फबाट ललितपुर क्षेत्र नं. १ बाट निर्वाचित सांसद नवराज सिलवालको हो ।

घिमिरे २०७४ सालको स्थानीय तहको निर्वाचनमा यसै वडाबाट माओवादी केन्द्रको तर्फबाट वडा अध्यक्ष उम्मेदवारमै पराजित भएका थिए ।

घिमिरेले केही अगाडि आफुले वडा अध्यक्ष चुनाव जितेमा अध्यक्षको हैसियतले पाउने कुनै पनि सरकारी सुबिधा नलिने घोषणा समेत गरेका थिए । उनले सामाजिक सञ्जालमा एक पोष्ट गर्दै आफुले पाउने उक्त सेवा सुविधा गरिब तथा जेहेन्दार विद्यार्थीका लागि खर्च गर्ने समेत बताएका छन् ।
फिल्म ‘चपली हाइट’ बाट अभिनेताको रुपमा सर्वत्र चिनिएका उनी पछिल्लो समय समाजसेवामा सक्रिय छन् ।

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । नेकपा एमाले महालक्ष्मी नगरसमितिमा कार्यरत दुई दर्जन भन्दा बढी नेता कार्यकर्ताहरु बिदुर थापाकाे संयाेजकत्वमा नेकपा (माओवादी केन्द्र) मा प्रवेश गरेका छन् ।

नेकपा एमाले महालक्ष्मी नगर कमिटीमा कार्यरत प्रेम लामा, बिदुर थापा र हरिकृष्ण श्रेष्ठकाे संयाेजनमा दुई दर्जन भन्दा बढी नेता कार्यकर्ताहरुलाई नेकपा
माओवादी केन्द्र ललितपुर जिल्ला संयाेजक तथा  गठबन्धन तर्फका महालक्ष्मी नगरपालिकाका प्रमुख (मेयर) का उमेदवार  शिव कट्टेलले टीका खादा लगाई स्वागत गर्नुभएकाे थियाे ।

नव प्रवेशीका तर्फबाट बिदुर थापाले जनताकाे सुख दुखमा साथ सहयाेग गर्ने वास्तविक पार्टी माओवादी केन्द्र नै रहेकाले  पुरानै घर फर्किएकाे बताए । बिदुर थापा सहित प्रेम लामा, हरिकृष्ण श्रेष्ठ, आशिष परियार, अजिता लम्साल, सिवरी तिमल्सिना, मणिराम घिमिरे, रघु श्रेष्ठ, राजकुमार श्रेष्ठ, प्रकाश परियार, धिरज भुजेल, कृष्ण विक, बलराम विक, पुर्ण बहादुर पाैडेल, रन्जित पाैडेल, लालु परियार, सरिता परियार, हरेराम परियार, जानकी परियार लगाएत प्रवेश गरेका थिए ।

पार्टी प्रवेश कार्यक्रममा नेकपा माओवादी केन्द्र महालक्ष्मी नगर कमिटी ईन्चार्जभरत पराजुली, अध्यक्ष श्यामकृष्ण महर्जन, जिल्ला समन्वय समितिका सदस्यहरु लक्ष्मी महर्जन, कृष्णकुमार महर्जन, रामगोपाल श्रेष्ठ, धनकुमार मैनाली लगाएत नगर कमिटीका पदाधिकारीहरुकाे उपस्थिति रहेकाे थियाे ।

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । प्रगतिशील पत्रकार संघ केन्द्रीय समितिका पूर्व अध्यक्ष उदय जी.एम. प्रेस सेन्टर नेपालमा आबद्ध भएका छन् ।

खुमल्टार स्थित प्रचण्ड निवासमा कृष्ण बहादुर महरा र नेकपा माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष तथा पुर्वप्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल 'प्रचण्ड'ले प्रगतिशील पत्रकार संघ केन्द्रीय समितिका पूर्वअध्यक्ष उदय जी.एम. लाई स्वागत गर्दै प्रेस सेन्टर नेपालमा आबद्ध गराएका हुन ।

हाल उदय जी.एम. नेपाल पत्रकार महासंघको केन्द्रीय उपाध्यक्ष पनि हुनुहुन्छ ।

पुरा हेर्नुहोस्

सिन्धुपाल्चोक । नेकपा(एमाले) सिन्धुपाल्चोकका जिल्ला कमिटि सदस्य पूर्णबहादुर तामाँगसहित एमाले, नेपाली काँङ्ग्रेस र राप्रपा परित्याग गरी १ दर्जन बढी नेता कार्यकर्ता नेकपा माओवादी केन्द्र मा प्रवेश गरेका छन् ।

खुमल्टार स्थित प्रचण्ड निबासमा सिन्धुपाल्चोक जिल्लाका माओवादी नेताहरु बागमती प्रदेश सरकारका पूर्व सामाजिक विकास मन्त्री युवराज दुलाल, संयाेजक गाेविन्द पराजुली, नेता हिमाल शर्मा लगाएतकाे उपस्थितिमामा पार्टी अध्यक्ष प्रचण्डले नेकपा एमालेका सिन्धुपाल्चोक जिल्ला सदस्य तामाङ सहित एक दर्जन भन्दा बढी नेता कार्यकर्ता माओवादी केन्द्रमा प्रवेश गरेकाे खुमल्टार स्राेतले बताएकाे छ । 

पार्टी प्रवेश गर्नेहरुलाई अध्यक्ष कमरेड प्रचण्डले स्वागत गर्नु भएको थियाे  । 

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । सुनुवार सेवा समाजको अध्यक्ष रणवीर सुनुवार माओवादी केन्द्रमा प्रवेश गरेका छन् । उनी लामो समयदेखि वल्लो किरात संघर्ष समितिमा क्रियाशील थिए ।

हाल संयुक्त किरात लिपिका संयोजक रहेका सुनुवारलाई खुमलटारमा माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डले स्वागत गरे । पूर्व प्रशासक रूपमा लामो समय काम गरेर उनी निवृत्त छन् ।
उनले मा‌ओवादी प्रवेश गर्दै बाँकी जीवन उत्पीडित र सीमान्तकृतको पक्षमा आवाज बुलन्द गर्ने बताएका छन् ।

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । सुनुवार सेवा समाजको अध्यक्ष रणवीर सुनुवार माओवादी केन्द्रमा प्रवेश गरेका छन् । उनी लामो समयदेखि वल्लो किरात संघर्ष समितिमा क्रियाशील थिए ।

हाल संयुक्त किरात लिपिका संयोजक रहेका सुनुवारलाई खुमलटारमा माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डले स्वागत गरे । पूर्व प्रशासक रूपमा लामो समय काम गरेर उनी निवृत्त छन् ।
उनले मा‌ओवादी प्रवेश गर्दै बाँकी जीवन उत्पीडित र सीमान्तकृतको पक्षमा आवाज बुलन्द गर्ने बताएका छन् ।

पुरा हेर्नुहोस्

एमालेबाट निर्वाचित पालिका उपाध्यक्ष  पुजादेवी माओवादी प्रबेश ।

कैलालीको मोहन्याल गाउँपालिकाकी उपाध्यक्ष पुजादेवी बुढामगरले एकीकृत समाजवादी छोडेर माओवादी प्रवेश गरेकी हुन् । सोमबार उनलाई धनगढीमा माओवादीका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डले स्वागत गरेका छन् ।

मोहन्याल गाउँपालिकामा अध्यक्ष र उपाध्यक्ष दुबै एमालेबाट निर्वाचित भएका थिए । अध्यक्ष नवलसिंह रावलको निधन भएपछि उपाध्यक्ष बुढामगरले गाउँपालिकाको कार्यवाहक अध्यक्षको जिम्मेवारी सम्हाल्दै आएकी छन् ।

त्यस्तै, नेकपा एमालेबाट २०७४ को वडा सदस्यमा निर्वाचित डिलासैनी गाउँपालिका, ४ का सदस्य राम बहादुर नेगी, नयाँ शक्ति पार्टीबाट २०७४ सालमा अध्यक्षका उम्मेदवार वीरबहादुर चौधरी, नागरिक उन्मुक्ति पार्टीका नेता इन्द्र बहादुर चोधरलगायत समेत माओवादीमा प्रवेश गरेका छन् ।

गोदावरी नगरपालिकाका कांग्रेसका नेता पदमबहादुर बलायर, एमाले डोटी जिल्ला कमिटी सदस्य चन्द्रदेव पाठक,बाजुरा त्रिवेणी नगरपाकिलाका नेता हिम्मतबहादुर शाही,नेकपा एमाले कैलालीका पूर्व जिल्ला सल्लाहकार मनिराम सुनार, घोडाघोडी नगरपालिकाका एमाले नेता दशरथ न्यौपानेलगायत तीन दर्जनभन्दा बढीले माओवादी रोजेको सो पार्टीले जनाएको छ ।

पुरा हेर्नुहोस्

दोलखा । दाेलखाको बैतेश्वर गाउँपालिका वडा नम्बर ४ काब्रको एउटा सिङ्गै गाउँ नेकपा एमाले परित्याग गरि नेकपा माओवादी केन्द्रमा प्रवेश गरेका छन् । पशुपति चौलागाईंका कारण एमालेको गढ मानिने तत्कालिन काब्रे गाविसको उनियाँचौर बस्तिका ४९ र अन्य दुई गरी ५१ जना नेकपा माओवादी केन्द्रमा आज प्रवेश गरेका हुन् ।

उनियाँचौर निवासी एमालेका प्रभावशाली नेताहरु निलप्रसाद लामिछाने, हरिलाल लामिछाने, कृष्णप्रसाद लामिछाने, दलवहादुर सार्की, गोरेवहादुर सार्की, पदमवप्रसाद लामिछाने, जगन्नाथ दहाल, लालवहादुर दाहाल, शिवराम दाहाल, चन्द्रवहादुर दाहाल लगायतका एमालेका स्थानीय नेता तथा कार्यकर्ता पार्टी परित्याग गरी नेकपा माओवादी केन्द्रमा प्रवेश गरेका हुन् ।

त्यस्तै काब्रेकै च्यानेका अमृतवहादुर तामाङ र बैतेश्वर २ माझगाउँका उमेश घिसिङ पनि माओवादीमा प्रवेश गरेका छन् । सिंगो गाउँ नै पार्टी कार्यालय खोलेर माओवादी प्रवेश गराउनका लागि केही दिनअघि मात्रै माओवादीको केन्द्रिय कार्यालय पेरिसडाँडाबाट माओवादीमा प्रवेश गरेका टंकपसाद लामिछानेले सहजीकरण गरेका हुन् । टंकपसाद लामिछाने बैतेश्वर ४ मा कांग्रेसका तर्फबाट वडाअध्यक्षका बलिया दाबेदार मानिदै आएका थिए ।

नवप्रवेशीहरुलाई नेकपा माओवादीका युवा नेता एवँ बागमती प्रदेशका वन तथा वातावरण मन्त्री विशाल खड्का लगायत माओवादीका जिल्लास्तरीय नेताहरुले पार्टीमा प्रवेश गराएका हुन् ।
माओवादी केन्द्र बैतेश्वर ४ का वडा संगठन समिति अध्यक्ष भरत ढुँगेलको अध्यक्षमा भएको कार्यक्रममा नेकपा माओवादी केन्द्रका केन्द्रीय प्रचार विभाग सदस्य लक्ष्मण खड्का, बैतेश्वर गाउँपालिका संगठन समितिका अध्यक्ष भिमवहादुर श्रेष्ठ, सचिव भुवन घिमिरे, दोलखा–काठमाडौं सम्पर्क मञ्चका अध्यक्ष मिन घिमिरे लगायत उपस्थित थिए ।

आजै नेकपा माओवादी केन्द्र दोलखाको जिल्ला समन्वय समितिको बैठक सुरु भएको छ । बैठकमा सहभागी बैतेश्वरका उपाध्यक्ष मिनकुमार शिवाकोटीका अनुसार बैतेश्वर ७ का एमाले र कांग्रेस परित्याग गरी बलराम खड्का,कल्पना खड्का र राजकुमार थामी माओबादी केन्द्रमा प्रवेश गरेका छन् । उनीहरुलाई पार्टी केन्द्रिय सदस्य तथा जिल्ला इन्चार्ज देवी खड्का लगायतले स्वागत गरेका थिए ।

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । नेकपा माओवादी केन्द्रको केन्द्रीय समितिको बैठक आजदेखि सुरु हुँदै छ । बैठक विहान ११ बजे राष्ट्रिय सभामा सुरु हुने माओवादी केन्द्रका कार्यालय सचिव श्रीराम ढकालले बताए । 

आठौं महाधिवेशनपछि पहिलोपटक ललितपुरमा माओवादीको केन्द्रीय समिति बैठक बसेको थियो । उक्त बैठकले अध्यक्षमा पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’लाई पुनः निर्वाचित गरेको थियो ।  त्यसपछि बैठक पटक पटक स्थगित भएको थियो । चीनमा उपचाररत नेता वर्षमान पुनको आग्रहमा बैठक केही दिन स्थगन गरिएको थियो ।

पहिलो बैठककै निरन्तरताका रुपमा आज सुरु हुन लागेको बैठकका मुख्य एजेन्डा ‘संगठन र भावी कार्ययोजना तय गर्ने’ रहेको ढकालले बताए । 

माओवादीले अध्यक्ष चयन गरे पनि अन्य पदाधिकारी चयन गर्न बाँकी छ । त्यस्तै स्थायी समिति, पोलिटब्युरो गठन र केन्द्रीय नेताहरुको जिम्मेवारी बाँडफाँटको काम पनि भएको छैन । यस पटकको बैठकबाट यी सबै विषय टुंगिने जनाएको छ । 

यस्तै संशोधनबिना एमसीसी पास गर्न नहुने आठौं महाधिवेशनको ‘म्यान्डेट’ र जबरजस्ती संसदमा पेस गरे सरकारबाटै बाहिरिने तथा विपक्षमा मतदान गर्ने संसदीय दलको निर्णय विपरित अध्यक्ष प्रचण्ड गएपछि माओवादीमा अहिले तिब्र विवाद छ ।

व्याख्यात्मक घोषणासहित एमसिसी पास गर्ने पूर्व स्थायी समिति बैठकको निर्णयमा नेताहरु नारायणकाजी श्रेष्ठ, कृष्णबहादुर महरा, देव गुरुङ, गिरिराजमणि पोखरेल, लिलामणि पोखरेल लगायतका नेताहरुले फरक मत राखेका थिए ।

केन्द्रीय समिति बैठकमा आफूले एमसिसीको विषय लिखत रुपमै उठाउने नेता लिलामणि पोखरेल बताउछन् । एमसीसीमा विवाद बढेपछि आफ्नो समूहका नेताहरुसँग छलफल बढाएका नेता श्रेष्ठले पनि लिखितरुपमै एमसीसीबारे फरक दस्तावेज पेस गर्ने तयारी गरेका छन् । 

अध्यक्ष प्रचण्डसँगको छलफलपछि एसमीसीका विषयमा श्रेष्ठ फरक मत राखेर जान तयार भएका छन् । 

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । नेपाली काँग्रेस र नेकपा एमालेका करीब दुई दर्जन नेता तथा कार्यकर्ताहरु नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी केन्द्र)मा प्रवेश गर्नुभएको छ । उहाँहरुलाई अध्यक्ष प्रचण्डले निवास खुमलटारमा सोमबार एक कार्यक्रमका बीच अबिर र खादा लगाई पार्टीमा स्वागत गर्नुभएको छ । 

सो अवसरमा अध्यक्ष प्रचण्डले मधेस प्रदेशमा मधेसी जनताको पहिचान र अधिकारको लागि लड्ने पार्टी माओवादी केन्द्र नै हो भन्ने चेतना एकपटक फेरि फैलिएको गएको बताउनुभयो । मधेसमा मात्र नभई देशैभरि माओवादी केन्द्रमा फर्किने र प्रवेश गर्ने लहर नै चलेको छ । 

यसरी प्रवेश गर्नेहरुमा नेकपा एमालेमा रहनुभएका रौतहट जिल्ला मोलापुर नगरपालिकाका वडा अध्यक्षका प्रत्यासी तथा कार्यपालिका सदस्य कामेश्वर प्रसाद साह कानू सहितका नेता तथा कार्यकर्ता रहनुभएको छ । त्यसैगरि सुदुरपश्चिमबाट नेपाली काँग्रेसमा क्रियाशील पूर्वशिक्षक जयराज भट्ट, व्यवसायी विष्णु भट्ट र पत्रकार विनोदप्रसाद भट्ट रहनुभएको छ ।

पुरा हेर्नुहोस्

ललितपुर । नेत्र बिक्रम चन्द ‘विप्लव’ नेतृत्वको नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी जुम्ला जिल्लाका इन्चार्जसहितको सिंगो जिल्ला पार्टी नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी  (माओवादी केन्द्र) मा समाहित भएको छ । 

माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष प्रचण्ड निवास खुमलटारमा आज बिहान आयोजित एक कार्यक्रमका बीच जिल्ला इन्चार्ज चन्द्रवीर तिरुवा (रवीकिरण) सहित जिल्ला सेक्रेटर, सह–सेक्रेटरी लगायतका दुई दर्जनभन्दा बढी नेता तथा कार्यकर्ता माओवादी केन्द्रमा प्रवेश गर्नुभएकाे हाे ।  

अध्यक्ष प्रचण्डले ढिलोछिटो माओवादी क्रान्तिका सहयात्रीहरु एकठाउँमा हुनुको कुनै विकल्प नरहेको बताउनुभयो । परिवर्तनबाट प्राप्त उपलब्धीलाई बचाउन र नेपाली जनताको भाग्य भविष्यका लागि अझै लड्दै जान पनि माओवादी शक्तिहरु एकजुट हुन आवश्यक भएको उहाँको भनाई थियो ।

‘माओवादीलाई देशभित्रका र देशबाहिरका प्रतिक्रियावादीहरु कसरी घेरा हालेर सखाप पार्न सकिन्छ भनेर लागिरहको छन्, ’ उहाँले भन्नुभयो, हामी यति ठूलो परिवर्तनका बहाकहरु विघटन वा विभाजन तिर जाँदा प्रतिक्रियावादीलाई धेरै ठूलो फाइदा हुन्छ र जनतालाई धेरै ठूलो घाटा हुन्छ ।’ उहाँले अहिले विस्तारै विभाजनका घाउहरु बिर्सिदै र देशको वस्तुगत अवस्थालाई मनन गर्दै माओवादीहरु एकठाउँमा केन्द्रित हुँदै गएको बताउनुभयो ।

उहाँले भन्नुभयो, ‘जनतासँग जोडिएर र माओवादी आन्दोलनलाई केन्द्रित गरेर हामी विजयी हुन्छौं । हामीलाई कसैले परास्त गर्न सक्दैन ।’ अध्यक्षले नवप्रवेशी नेता तथा कार्यकर्ताहरुलाई पार्टीमा उचित जिम्मेवारी दिइने पनि बताउनुभयो ।

प्रवेश गर्नेहरुका तर्फबाट रवीकिरणले नेपाली कम्युनिष्ट आन्दोलनलाई अगाडि बढाउन अध्यक्ष प्रचण्ड नै सक्षम रहेको बताउँदै अन्य कोहीले रहर गरेर नहुने बताउनुभयो । अबको समाजवादी क्रान्तिका लागि अध्यक्ष नेतृत्वको पार्टीमा आफूहरु घर फर्किएको उहाँको भनाई थियो ।

पुरा हेर्नुहोस्

काठमाडौं । नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी केन्द्र) काे पहिलाे बैठकले पार्टी अध्यक्षमा गणतन्त्र नेपालका प्रथम प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डलाई पुन: निर्वाचित गरेकाे छ ।

गत पुस ११ गते देखि १८ गते सम्म संचालन भै सम्पन्न भएकाे आठौं राष्ट्रिय महादिबेशनले सर्वसम्मत निर्वाचित गरेकाे २३६ जना केन्द्रीय सदस्य सम्मिलित केन्द्रीय समितिकाे बैठकमा नारायणकाजी श्रेष्ठकाे प्रस्ताव तथा कृष्ण बहादुर महराको समर्थनमा नेकपा माओवादी केन्द्रको अध्यक्षमा पुष्पकमल दाहाल प्रचण्ड निर्विरोध निर्बाचित हुनुभएकाे हाे ।

माओवादी केन्द्रकाे आठौं राष्ट्रिय महाधिवेशनबाट निर्बाचित केन्द्रिय समितिको पहिलो बैठक जेष्ठ सदस्य दीनानाथ शर्माको अध्यक्षतामा बसेकाे थियाे । साे बैठकले निर्बाचित केन्द्रिय सदस्यहरूको सपथग्रहण समेत सम्पन्न गरेकाे छ ।

पार्टी अध्यक्षमा निर्वाचित भए संगै अध्यक्ष प्रचण्डले पद तथा गाेपनियताकाे सपथ ग्रहण समेत गर्नुभएकाे थियाे । आठौं महाधिवेशनबाट निर्वाचित केन्द्रीय समितिकाे बैठकबाट अध्यक्षमा चयन भएपछि प्रचण्डले प्राप्त अवसरलाई देश र जनताकाे सेवामा समर्पित गर्ने बताउनुभएकाे छ । उहाँले नेपाली र नेपाली जनताको सेवा गर्ने अवसर भएको भन्नुहुँदै, ‘मेरो काँधमा ठूलो जिम्मेवारी आएको महसुस गरेको छु । नेपाल र नेपाली जनताको सेवा गर्न यो मेरो लागि अन्तिम अवसर र चुनौति पनि हो,’ सम्बोधनको क्रममा उहाँले भन्नुभयाे यो अवसरलाई सदुपयोग गरेर अगाडि बढ्ने प्रतिबद्धता पनि व्यक्त गर्नुभयाे । ‘आज पनि एक पटक पार्टीको नेतृत्व गर्दैगर्दा महान बहस उठाउने र श्रमिक जनताको हकमा काम गर्ने अन्तिम अवसर र चुनौती पनि हो, ’ अध्यक्ष दाहालले भन्नुभयाे ।

पुरा हेर्नुहोस्

काठमाडौं । नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी केन्द्र) काे आठौं राष्ट्रिय महादिबेशन सम्पन्न भएकाे छ । पुस ११ गते बाट सुरुभएकाे आठौं राष्ट्रिय महादिबेशनकाे आज आठौं दिन अध्यक्ष प्रचण्डद्वारा प्रस्तावित २९९ मध्ये २३६ जना केन्द्रीय सदस्य सर्वसम्म निर्वाचित गर्दै उक्त महादिबेशन सम्पन्न भएकाे हाे ।

काठमाडौंकाे प्रज्ञा भवनमा जारी बन्द सत्रमा अध्यक्ष दाहालद्वारा प्रस्तुत राजनीति प्रतिवेदन "२१ औं शताब्दीको नेपाली बाटो" नामक राजनीति दस्ताबेज र नेता देव गुरुङले प्रस्तुत गरेकाे विधान यस अघिनै सर्वसम्मत पास भएकाे थियाे । 

२३७ जना नवनिर्वाचित केन्द्रिय सदस्यहरुको सुची यश प्रकार रहेकाे छ ।

खस आर्यतर्फ - (पुरुष, महिला र युवा) नारायण दाहाल, सूर्य सुवेदी, धीरेन्द्र शर्मा बसन्त शर्मा, केशव नेपाल, निर्मल आचार्य, जोखबहादुर महरा, देवेन्द्र पराजुली, हरिराज अधिकारी, विजय भण्डारी, दुर्गा चापागाईँ, दानबहादुर सोडारी, यशोदा न्यौपाने, विमल सिंह, दीपा सिंखडा, गीता सुवेदी, कृष्ण शाही, अम्बिका बुढाथोकी, गोमा कुँवर, रुकु चौलागाईं, रुक्मिणी गौतम, हरिमाया शर्मा, आशा कोइराला, सीता पोख्रेल, कल्पना धमला, गंगा बेल्बासे, दामाकुमारी शर्मा, देवी खड्का, धर्मशीला चापागाईँ, नारायणी शर्मा, बलावती शर्मा, विमला सुवेदी, रेणु चन्द, रेणु दाहाल, सत्या पहाडी, समिता कार्की, सुशीला सिंखडा, दीपा सिंखडा, ज्ञानु बस्नेत, लक्ष्मी न्यौपाने, मञ्जु बमलगायत छन् । 

थारुतर्फ (पुरुष,महिला र युवा) शन्तकुमार चौधरी, एकनारायण चौधरी, रुपा चौधरी, अञ्जना चौध्री, अञ्जु चौधरी, दीपा चौधरी, कृष्ण चौधरी, रामकुमारी चौधरी अमनलाल मोदी छन् । 

आदिवासी जनजातितर्फ  (पुरुष, महिला र युवा) अजम्बर राई काङमाङ, रामकुमार राई, मानबहादुर मगर, जीतबहादुर योञ्जन, दीपेन्द्र पुन मगर, अमृता थापा, ओनसरी घर्ती, कमला रोका, कुमारी मोक्तान, तारा घर्ती, पार्वती थापा, लक्ष्मी पुन, सरिता तामाङ, प्रतिभा पुन, उर्मिला लामा, लालकुमारी पुन, मधु खापुङ, सीता थेवे, इन्द्र आङ्बो, हेमकुमार राई, डम्बर घर्ती मगर, बीना मगर, आर तामाङ, कमला पहाडी लगायत । मधेसीतर्फ  रामकुमार यादव, उपेन्द्र मेहता, बोधमाया कुमारी यादव, सुनीताकुमारी महतोलगायत अपाङ्गतर्फ चूडामणि खड्का, घनश्याम यादव, चम्पा कार्की लगयात छन् ।

मुस्लिमतर्फ हकिकुल्लाह मुसलमान, अरु पछि चयन हुन बाँकी । 

दलिततर्फ विष्णु बहादुर बिक, जगत पार्की, सुवोध श्रीपाइली, पार्वती बिक, अञ्जना विशञ्खे, गीता नेपाली, धनमाया बिक, लक्ष्मी बिक, शान्ति नेपाली, दुर्गा बिक, सीता गहतराज, पम्फा बसेल लगायत छन् । 

खुलातर्फ - खगराज भट्ट, माधव सापकोटा, युवराज दुलाल, लेखनाथ न्यौपाने, शालिकराम जम्कट्टेल, श्यामकुमार श्रेष्ठ, हरि दाहाल, महेश्वर दाहाल, हिमाल शर्मा, सन्तु दराई, कृष्ण सापकोटा, धर्मदत्त देवकोटा, मुक्ति प्रधान, गोपाल ठाकुर, जोखबहादुर बर्बरिया, राजु खड्का, प्रकाश पोखरेल, भरतकुमार शाह, अशोक मण्डल, युवराज भट्टराई, अजयशंकर नायक, ईश्वरी भट्टराई, सुनील मानन्धर, हरिबोल गजुरेल, प्रचण्ड, सुदन किराती, किरण राई, हेमराज भण्डारी, वामदेव क्षेत्री, कृष्णबहादुर महरा, रामकुमार शर्मा, रामेश्वर राय यादव, प्रह्लाद बुढाथोकी तिलक शर्मा, शुकबहादुर रोका, डोरप्रसाद उपाध्याय, कुलप्रसाद केसी, गणेशमान पुन, गजेन्द्र महत, महेन्द्र बहादुर शाही, रामदीप आचार्य। रामकुमार शर्मा, शक्तिबहादुर बस्नेत, टेकबहाुदर बस्नेत, जनार्दन शर्मा, कालीबहादुर मल्ल, कृष्ण्ध्वज खड्का, वर्षमान पुन, ओमनाथ ढुंगाना, गंगा कार्की, पुष्पविक्रम मल्ल, डिलाराम आचार्य, लिलामणि पोखरेल, सुरेश कुमार आले मगर, हितराज पाण्डे, हितबहादुर तामाङ, दिनानाथ शर्मा, पम्फा भुसाल, देव गुरुङ, अमर गुरुङ, देवेन्द्र पौडेल, पूर्णकुमारी सुवेदी, महेन्द्र पासवान, गोपी अछामी, श्रीराम ढकाल लगायत छन् ।

पुरा हेर्नुहोस्

ताजा समाचार


विभाग प्रमुखमा जनार्दन, केन्द्रीय कार्यालय प्रमुखमा वर्षमान

काठमाडौं । नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी केन्द्र) को संगठन विभाग प्रमुखमा जनार्दन शर्मा 'प्रभाकर' र अर्थ तथा केन्द्रीय कार्यालय प्रमुखमा वर्षमान पुन 'अनन्त' ले  निरन्तरता पाएका छन् ।

वरियतामा भने पार्टी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ पछि वरिष्ठ उपाध्यक्ष‍मा नारायणकाजी श्रेष्ठ, उपाध्यक्षहरुमा कृष्णबहादुर महरा, अग्निप्रसाद सापकोटा, पम्फा भुसाल छन् । महासचिव देवप्रसाद गुरुङपछि उपमहासचिव गिरिराजमणि पोखरेल, वर्षमान पुन, हरिबोल गजुरेल, जनार्दन शर्मा, शक्तिबहादुर बस्नेत र मातृका प्रसाद यादव छन् ।

माओवादी केन्द्रले यही माघ १२ गतेदेखि २१ गतेसम्म बसेको स्थायी समितिको बैठकले पुरानै कार्यविभाजन कायम गरेको हो ।

४ कार्तिक २०७८ देखि अर्थ तथा योजना विभाग प्रमुखको जिम्मेवारी वर्षमान पुनले र संगठन विभाग प्रमुखको जिम्मेवा।री जनार्दन शर्माले सम्हाल्दै आएका छन् ।



पुरा हेर्नुहोस्

५० किलाे ताैल समुहमा एचटुओकी अस्मिता दुवाल छनाैट

काठमाडौं  । भारतको राजधानी नयाँ दिल्लीमा यहि मार्च १३ देखि २७ तारिखसम्म सन्चालन हुन गैरहेको ईबा वल्ड उमन्स् बक्सिङ च्याम्पियनसिप २०२३ मा सहभागी हुन आयाेजित छनाैट प्रतियोगितामा ५० किलाे ताैल समुहमा एचटुओकी अस्मिता दुवाल छनाैट  भएकी छिन् ।

आज सम्पन्न भएकाे फ्लाई लाईट वैट ५० किलो तौल समुहकाे फाइनल खेलमा एचटुओका अस्मिता दुवालले नेपाल प्रहरीका दिवाना शेर्मालाई ३:२ अंक (स्पिलट डिसिजन) को आधारमा पराजित गर्दै छनाैट भएकी हुन् । दुवाल र शेर्माले क्रमश: सेमिफाइनल खेलहरुमा आरडीएक्सका रमिशा श्रेष्ठलाई ४ः१ को स्पिलट डिसिजनमा र आर्मीका आरती बम्जनलाई ४ः१ अंक (स्पिलट डिसिजन) को आधारमा पराजित गर्दै फाईनल प्रवेश गरेका थिईन् ।

महिला ५२ केजी ताैल समुहको फाईन लखेलमा अन्जनी तेलीले टिएसीका वर्षा श्रेष्ठ लाई ५:० आधारकाे आधारमा र ५४ किलाे ताैल समुहमा मिनु गुरुङले एपीएफका शर्मिला तामाङलाई ५:० अंककाे आधारमा जित हासिल गर्दै छनाैट भएका छन् ।

महिला फेदर वैट ५७ किलो तौल समुहकाे फाईनल खेलमा आर्मीका चन्द्र कला थापाले झापाका सुस्मिता राईलाई ५:० अंककाे आधारमा पराजित गर्दै छनाैट भएकी छन् । भने ६० किलो तौल समुहकाे फाईनल खेलमा एपीएफका संगिता सुनारले आर्मीका निरु गुरुङ्गलाई ४ः१ अंककाे आधारमा पराजित गर्दै छनाैट भएकी छिन् । त्यसैगरी  मिडिल वैट ७५ किलाे तौल समुहकाे फाईनल खेलमा एपीएफका सरस्वती रानामगरले झापाका त्रिसा जवेगुलाई ५ः० अंकको आधारमा पराजित गर्दै छनाैट भएकि थिईन् ।

नेपाल बक्सिङ संघद्वारा आयाेजित राष्ट्रब्यापी खुल्ला छनाैट प्रतियोगितामा महिला ४८ किलाे ताैल समुहमा भर्खरै थाईल्याण्डकाे राजधानी बैंकक सहरमा एएसबिसी द्वारा आयाेजित   यू-२२ एशियन च्याम्पियनसिपमा रजत पदक विजेता सुस्मा तामाङ संघकाे निर्णय अनुसार यस अघि नै छनाैट भएकी छिन् । भने  ५० किलाे मा अस्मिता दुवाल, ५२ किलाेमा अन्जनी तेली, ५४ किलाेमा १३ औँ सागका संवरण पदक विजेता मिनु गुरुङ, ५७ किलाे ताैल समुहमा चन्द्रकला थापा, ६० किलाे ताैल समुहमा संगिता सुनार र ७५ किलाे ताैल समुहमा सरस्वती रानामगर गरि जम्मा ७ जना खेलाडीहरु छनाैट भएकाे संघका प्रवक्ता श्यामकाजि अवालेले जानकारी दिएका छन् । उनका अनुसार छनाैट भएका खेलाडीहरु मध्यबाट उत्कृष्ट खेलाडीहरुलाई मात्र भारतको राजधानी नयाँ दिल्लीमा यहि मार्च १३ देखि २७ तारिखसम्म सन्चालन हुन गैरहेको ईबा वल्ड उमन्स् बक्सिङ च्याम्पियनसिप २०२३ मा सहभागीता गराईने छ  ।

 



पुरा हेर्नुहोस्

नेपाल र मलेसियाबीचको श्रम समझदारी अक्टोबरमा पुनरावलोकन गरिने

काठमाडौं, २६ माघ । मलेसियासँग सन् २०१८ मा गरिएको श्रम समझदारी पत्र (एमओयू) पुनरावलोकन गरिने भएको छ । त्यसका लागि अक्टोबरमा मलेसियन प्रतिनिधि नेपाल आउनेछन् । सम्भवतः मलेसियाका श्रम मन्त्री नै नेपाल आउन सक्नेछन् । त्यसका लागि मलेसियास्थित नेपाली राजदूतावासले गृहकार्य गरिरहेको छ । यसअघि २ फेब्रुअरी २०२३ मा मलेसियाका गृहमन्त्री दतुक सेरी सैफुद्दिन नासुसन इस्माली नेपाल भ्रमणमा आएका थिए । भ्रमणको क्रममा श्रम समझदारी पत्र परिमार्जन गर्ने विषयमा श्रम मन्त्री र प्रधानमन्त्रीसँग समेत छलफल भएको थियो । छलफलको क्रममा दुवै देशका अधिकारीहरू श्रम समझदारी पत्रलाई श्रमिकमैत्री बनाएर अघि बढ्न सहमत भएका थिए ।

नेपाल र मलेसियाबीच कामदार आपूर्ति थालेको १७ वर्षपछि २०७५ कात्तिक ११ गते (२८ अक्टोबर २०१८) मा श्रम समझदारी पत्र (एमओयू) मा हस्ताक्षर भएको थियो । एमओयू भएको ५ वर्षपछि पुनरावलोकन गर्न लागिएको हो । उक्त एमओयू अनुसार मलेसियामा रोजगारीमा जाने कामदारमाथि हुँदै आएको आर्थिक शोषण पूर्ण रूपमा अन्त्य हुने अपेक्षा गरिएको थियो । त्यस्तै म्यानपावर कम्पनी, एजेन्ट र विभिन्न संस्थामार्फत मलेसिया जाने कामदार ठगिदैं आएका थिए ।

एमओयू भएपछि रोजगारीका लागि मलेसिया जाने कामदारको सम्पूर्ण खर्च रोजगारदाता कम्पनीले नै बेहोर्नुपर्ने समझदारी बनेको थियो । मलेसियामा ‘फ्री भिसा फ्री टिकट’ मै नेपाली युवालाई मलेसिया पठाउने भन्ने थियो । कामदार आपूर्ति गर्ने म्यानपावरले रोजगारदारदाताबाट आधा महिनाको तलब सेवा शुल्कको रूपमा लिन पाउने भन्ने थियो । तर, समझदारीभन्दा बाहिर गएर लाखौं रुपैयाँ तिरेर नेपालीहरू वैदेशिक रोजगारीमा जान बाध्य भइरहेका छन् । श्रम, रोजगार तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालयले विभिन्न देशसँग भएका श्रम सम्झौताहरू नवीकरण गर्दै लैजाने रणनीति लिएको छ । सोही आधारमा सरकार अघि बढिरहेको श्रम मन्त्रालयले जनाएको छ ।



पुरा हेर्नुहोस्


नेपाल र मलेसियाबीचको श्रम समझदारी अक्टोबरमा पुनरावलोकन गरिने

काठमाडौं, २६ माघ । मलेसियासँग सन् २०१८ मा गरिएको श्रम समझदारी पत्र (एमओयू) पुनरावलोकन गरिने भएको छ । त्यसका लागि अक्टोबरमा मलेसियन प्रतिनिधि नेपाल आउनेछन् । सम्भवतः मलेसियाका श्रम मन्त्री नै नेपाल आउन सक्नेछन् । त्यसका लागि मलेसियास्थित नेपाली राजदूतावासले गृहकार्य गरिरहेको छ । यसअघि २ फेब्रुअरी २०२३ मा मलेसियाका गृहमन्त्री दतुक सेरी सैफुद्दिन नासुसन इस्माली नेपाल भ्रमणमा आएका थिए । भ्रमणको क्रममा श्रम समझदारी पत्र परिमार्जन गर्ने विषयमा श्रम मन्त्री र प्रधानमन्त्रीसँग समेत छलफल भएको थियो । छलफलको क्रममा दुवै देशका अधिकारीहरू श्रम समझदारी पत्रलाई श्रमिकमैत्री बनाएर अघि बढ्न सहमत भएका थिए ।

नेपाल र मलेसियाबीच कामदार आपूर्ति थालेको १७ वर्षपछि २०७५ कात्तिक ११ गते (२८ अक्टोबर २०१८) मा श्रम समझदारी पत्र (एमओयू) मा हस्ताक्षर भएको थियो । एमओयू भएको ५ वर्षपछि पुनरावलोकन गर्न लागिएको हो । उक्त एमओयू अनुसार मलेसियामा रोजगारीमा जाने कामदारमाथि हुँदै आएको आर्थिक शोषण पूर्ण रूपमा अन्त्य हुने अपेक्षा गरिएको थियो । त्यस्तै म्यानपावर कम्पनी, एजेन्ट र विभिन्न संस्थामार्फत मलेसिया जाने कामदार ठगिदैं आएका थिए ।

एमओयू भएपछि रोजगारीका लागि मलेसिया जाने कामदारको सम्पूर्ण खर्च रोजगारदाता कम्पनीले नै बेहोर्नुपर्ने समझदारी बनेको थियो । मलेसियामा ‘फ्री भिसा फ्री टिकट’ मै नेपाली युवालाई मलेसिया पठाउने भन्ने थियो । कामदार आपूर्ति गर्ने म्यानपावरले रोजगारदारदाताबाट आधा महिनाको तलब सेवा शुल्कको रूपमा लिन पाउने भन्ने थियो । तर, समझदारीभन्दा बाहिर गएर लाखौं रुपैयाँ तिरेर नेपालीहरू वैदेशिक रोजगारीमा जान बाध्य भइरहेका छन् । श्रम, रोजगार तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालयले विभिन्न देशसँग भएका श्रम सम्झौताहरू नवीकरण गर्दै लैजाने रणनीति लिएको छ । सोही आधारमा सरकार अघि बढिरहेको श्रम मन्त्रालयले जनाएको छ ।

पुरा हेर्नुहोस्


टर्की र सिरियामा भूकम्पबाट मृत्यु हुनेको संख्या १५ हजार नाघ्यो

काठमाडौं, २६ माघ । टर्की र सिरियामा भूकम्पबाट मृत्यु हुनेको संख्या १५ हजार नाघेको छ । अन्तर्राष्ट्रिय समाचार एजेन्सीहरुका अनुसार गत सोमबारको भूकम्पमा परी करिब १३ हजार जनाको टर्कीमा र करिब दुई हजार जनाको सिरियामा मृत्यु भएको छ ।

लाखौं व्यक्तिहरु घरबारविहीन भएका छन् । उद्धार र राहत वितरणको काम जारी भए पनि ढिलासुस्ती भएको भन्दै टर्कीको विपक्षी पार्टीले सरकारको आलोचना गरेको छ । तर राष्ट्रपति रेचेप तैयप एर्दोआनले यो समय आलोचना नभइ एकताको भएको भन्दै सरकारले हरसम्भव प्रयास गरिरहेको बताएका छन् ।

उनले भूकम्पबाट बढी प्रभावित क्षेत्रहरुको स्थलगत भ्रमणसमेत गरेका छन् । उनले यो स्तरको विपदको सामना गर्न पूर्वतयारीले पनि नपुग्ने भनेर टिप्पणी गरेका छन् । उनले केही समय काम गराइमा समस्या आए पनि अहिले स्थिति नियन्त्रणमा रहेको दाबी गरेका छन् ।

भूकम्पले थुप्रै भौतिक संरचना ध्वस्त भएको र सडक सन्जालमा पनि क्षति पुगेकाले राहत तथा उद्धारमा कठिनाइ भइरहेको छ । यसबाट सिरिया अझै बढी प्रभावित भएको छ । सबैभन्दा बढी इदलिब प्रान्त प्रभावित भएको छ ।

टर्की र सिरियाबीचको सिमाना खुलाएर सिरियासम्म राहत पुर्याउन प्रयास भइरहेको टर्कीका विदेशमन्त्रीले बताएका छन् । युरोपेली संघले सिरिया सरकारको अनुरोधमा ३५ लाख युरो बराबरको राहत पठाउने घोषणा गरेको छ । सिरियाका राष्ट्रपति बसर अल असदलाई युरोपेली संघले नस्वीकारे पनि विपदको बेला सहयोग भने पठाइएको छ । आफूले गरेको सहयोग सरकार र विद्रोही नियन्त्रित सबै क्षेत्रहरुमा पुग्नुपर्ने युरोपेली संघले भनेको बीबीसीले जनाएको छ ।

नेपाल सरकारले पनि टर्कीमा चिकित्सकसहित राहत पठाउने गृहकार्य गरिरहेको छ ।

पुरा हेर्नुहोस्


कुनै एकदिन कुनै पुस्ताले सानुकान्छा श्रेष्ठको योगदानको इतिहास खोजी गर्नेछ ।

समाजसेवी क.सानुकान्छा श्रेष्ठ 

✍️ अनुराग अरुण 

२०५२ सालमा लुभुमा खानेपानीको साह्रै समस्या थियो । बिहान टोल टोलमा रहेको सार्वजनिक धारामा एक दुई घण्टा पानी आउँथ्यो । टोलभरिका महिलाहरु गाग्री लाइनमा लश्करै राखेर आफ्नो पालो अनुसार पानी थाप्थे । कुनैबेला पानीको लागि टोल टोलमा महिलाहरु आपसमै झगडा गरिरहेको दृश्य यदाकदा देखिन पाईन्थ्यो । कुनै टोलमा टोकन अनुसार पालैपाला पानी थाप्थे । कुनै बेला चार पाँच दिन धाराबाट पानी आउँथेन । तब मान्छेहरु साइकल, गाडी र मोटरसाइकलमा पानी राख्ने ग्यालेन लिएर लामाटार ढुगिंनसम्म पानी लिन जान्थे ।

त्यतिबेला लुभुबासीहरु नुहाउन र लुगा धुन इनारको पानी र गोदावरी खोलाको पानी प्रयोग गर्थे । चैत्र बैसाखको गर्मीमा इनारमा पानी पनि उतिसारो हुन्थिएन । नुहाउन र लुगा धुने झन समस्या थियो । एक एक थोपा पानीको अति नै अमुल्य महत्व थियो ।

तर आज अधिकांश लुभुबासीहरुको घर घरमा खानेपानीको धारा जडान भएको छ । बिहान बेलुका धारामा पानी आइरहन्छ । अब पहिले जस्तो नुहाउन, लुगाधुन र पिउन पानीको कुनै समस्था छैन । पहिले जस्तो टोल टोलमा खानेपानीको लागि झगडा गरिरहनुपर्ने अब अवस्था छैन । 

जब म पानी पिउँछु । पिउने पानीको गिलासमा क.सानुकान्छा श्रेष्ठको पसिनाले लतपतिएको अनुहार झल्झल देख्छु । यिनैको भगिरथ त्याग, तपश्या र अथक प्रयासले आज लुभुभरिमा खानेपानीको सर्व सुलभता भएको छ । अहिले लुभु खानेपानीको सञ्चालक समितिमा सबै पार्टीका मान्छेहरु सञ्चालक हुनुहुन्छ । उहाँहरु सबैलाई यो कुरा विदितै छ, लुभुमा खानेपानीको लागि सानुकान्छा श्रेष्ठले के कति गरे ? सधैं दिन रात आफै खटेका छन् । यति मात्र होइन, खानेपानीलाई आफ्नो करौडौं मुल्यपर्ने जग्गा समेत दिएका छन् ।

दु:ख लाग्छ, हामी कुनै अमुक दलका कार्यकर्ता वा मतदाता त भयौं । तर हामीमा राजनीतिको उच्च सभ्य संस्कार भएन । चेतना आएन । मलाई लाग्छ, आज नभए भोलि कुनै न कुनै एकदिन कुनै पुस्ताले क.सानुकान्छा श्रेष्ठको यो योगदानको इतिहास खोजी गर्नेछ, र त्यसको निष्पक्ष मुल्याकंन अवस्य गर्नेछ ।

पुरा हेर्नुहोस्